Kenapa kita pulang ke sini?
Kenapa pandang kami begitu?
Awak dibasahi hujan?
Bagaimana dengan payung itu?
Kamu lakukannya.
Apa? Kamu bercium?
– Tidak... – Tidak...
Saya patut pergi.
– Bagaimana dengan makan malam? – Saya akan makan di rumah.
– Tidak, makanlah di sini. – Tak mengapa.
Awak akan selesema jika awak pulang begini.
– Beri saya jaket ini. Tanggalkan. – Okey, saya akan tanggalkan.
– Gantung di luar. – Okey.
Kamu dibasahi ketika perut kosong?
Boleh berhenti merenung dan buat hal sendiri?
Kami masih boleh nampak kamu di mana–mana dalam rumah.
Awak sangat kacak.
Awak tajamkan dagu dan betulkan mata awak?
– Tidak. – Saya buat sesuatu.
Apa awak cakap ini? Awak menakutkan mereka.
Awak sanggup dibenci ramai?
– Ayah besarkan budak itu. – Ayah?
Kita tak pasti dia boleh.
Contohnya saya. Saya sangat teruk.
Mereka salah faham. Terangkanlah.
Saya akan bercinta dengan Ma–seong.
Awak serius?
Saya serius.
Mari bercinta. Lupakan perkahwinan. Bercinta saja.
Gi–bbeum.
Awak perlu berkahwin untuk dapatkan pusaka.
Kita boleh bayar hutang kita dan beli rumah.
Awak perlu fikirkan perasaan yang lain...
...jika tidak awak penghendap.
Betul itu. Telefon awak. Saya akan telefon.
– Ambil ini. – Jangan nakal sangat.
Saya akan halau kamu berdua.
Ayah mula minum sebab awak.
Kenapa dia minum?
Minumlah.
Alkohol ialah hidup ayah.
Kumpulan Songgolmae ialah cintanya.
Saya cinta ayah. Sa–rang. Nama saya bermakna cinta.
Encik, susah untuk saya pulang jika saya minum.
Bermalamlah di sini.
Bermalam? Awak serius?
– Mana ada bilik! – Mana ada bilik!
Ada bilik saya.
Itu bilik saya. Pergilah, kamu berdua.
Teruk betul.
– Biar saya tuangkan. – Okey.
Terima kasih.
Saya berkongsi bilik dengan lelaki sebaya saya?
Teruknya.
Jangan tanya kenapa. Ikut sajalah untuk semalam.
Saya tak mahu tinggalkan dia sendirian.
Okey.
Jangan risau. Sekarang...
...saya akan melindungi awak.
Dia tidur di luar? Awak tak dapat hubungi dia?
Tidak. Selama tiga tahun dia tak pernah buat begini dan saya risau.
Berlaku kemalangan?
Dia patut cari masalah. Dia lelaki sejati sekarang.
Saya tak patut beritahu dia tentang Gi–bbeum semalam.
Joo Gi–bbeum? Dia bersama Gi–bbeum?
Saya di mana?
Tempat apa ini?
Jangan apa–apakan saya!
Selamat pagi.
– Maaf. – Awak dah bangun?
Duduklah. Sarapan dah siap.
Awak tak ingat malam tadi?
Awak tak pandai minum.
"Galileo Galilei"
– Galileo Galilei? – Awak seperti 15 tahun.
Siapa awak?
Awak seperti pertengahan 30–an.
– Nama awak Galilei? – Pertengahan 30–an? Galilei?
Siapa ini?
Entahlah.
Awak okey? Kakak saya raba awak malam tadi.
Kenapa dia raba...
Dia raba apa?
Duduklah dan makan, kemudian kita keluar.
Marilah duduk.
Okey.
Apa sedang berlaku?
Kenapa saya tidur di rumah awak malam tadi?
Kita berjumpa dengan ghairah dalam hujan semalam.
Jadi saya beri awak alkohol supaya awak tak pulang.
Kenapa awak jujur sangat?
Saya ajak awak bercinta.
Itu hakikat jika awak tak ingat.
Kenapa pula saya tak ingat?
– Awak ingat? – Ya.
Saya cakap saya ingat segalanya tentang awak.
Saya tak ingat minum dan tertidur...
– Namun saya ingat sesuatu. – Apa?
Awak cium saya seolah–olah awak singa.
Ia masih rasa kebas.
Bagaimana awak boleh ragu–ragu begitu lama?
Saya jentolak dan merempuh apabila saya suka seseorang.
Apa? Mahu saya buat lagi supaya awak tak akan lupa?
Ya. Buat sekali lagi supaya saya tak akan lupa.
Cepatlah.
Kenapa awak lari?
Saya buat benda buruk yang saya tak ingat?
Tidak. Awak cuma tidur seperti bayi. Jangan risau.
Baguslah.
Kenapa tiba–tiba awak bawa saya pulang?
Sebab saya mahu.
Awak sangat baik setelah mengetahui saya sakit.
Awak masak, benarkan saya bermalam bawa saya pulang dan cium saya.
Mahu saya terlantar di katil? Awak akan tinggal dengan saya?
– Bagaimana awak boleh tak risau? – Apa maksud awak?
Awak pura–pura sihat, senyum, bergurau dan sembunyikan.
Buat saya marah.
Saya tak rasa saya boleh pura–pura saya okey.
Awak okey sekarang.
Awak dapat harunginya setiap hari.
Keadaan saya berbeza daripada keadaan awak.
Kesakitan adalah sebahagian hidup.
Semua orang akan sakit dan mati.
Kesakitan adalah sebahagian hidup.
Seperti awak, saya cuma harungi hidup sehari demi sehari.
Jadi mulai sekarang jangan risau tentang saya, okey?
– Masuklah. – Awak pergilah dulu.
– Jaga diri. – Jumpa lagi.
– Awak betul–betul akan pergi? – Ya. Jumpa lagi.
Dia bersama budak 15 tahun sekarang?
Bagaimana awak tahu dia 15 tahun daripada suaranya?
Semua peminat saya usia begitu.
Faktor menentang dan mencemuh pada suara dia...
...memang 15 tahun.
Okey.
Dia dah balik.
Saya patut tukar kunci.
Ini taman permainan awak? Awak buat apa di sini?
– Apa pula kali ini? – Awak di mana? Kenapa tak jawab?
Awak bersama remaja?
Remaja? Dia? Ya.
Awak dah hilang akal?
– Bukankah awak jumpa Gi–bbeum? – Budak itu adik dia.
Kenapa dia jawab telefon awak?
– Awak tidur dengan Gi–bbeum? – Apa?
Saya makan, minum, tidur dan bangun di katilnya.
Tidak, tak mungkin.
Mereka keringkan baju saya juga. Wangi, bukan?
Tidak...
Katakanlah awak menipu!
Otak dia tak betul.
Ingatan dia datang dan pergi.
Otak antara doktor terbaik di dunia...
...akan jadi lemah kerana awak.
Awak menunjukkan tanda–tanda sama dengan demensia awal.
Awak kehilangan ingatan baru dan bukannya yang lama.
Seperti janji temu awak dengan Ben.
Saya lupa ingatan baru sekarang, saya akan lupa perkara lalu juga.
Kemudian saya akan lupa semua orang yang saya kenal.
Ketika otak awak kehilangan kapasiti,...
...deria rasa, pendengaran dan penglihatan akan mula lemah.
Akhirnya, awak tak boleh makan.
Ia tak boleh dirawat, tapi awak berjaya setakat ini.
Kita perlu cari cara untuk tangguhkan perkembangan ini.
Mak cik saya tahu tentang keadaan saya.
Yakah?
Pasti Pengarah Yeo. Bukankah itu jelas?
Awak rasa begitu?
Keraguan keterlaluan ialah gejala juga.
Doktor Yoon.
Saya tak akan lepaskan Kampung Penyembuhan. Saya akan teruskan.
Memang patut pun.
Saya dah beri amaran...
...yang kita tak akan bina hospital baru jika kita tangguh.
Mesyuarat lembaga tiada perkembangan.
– Apa awak akan buat sekarang? – Apa maksud awak?
– Kita akan bina hospital baru. – Bagaimana?
Pengarah Gong jelas menyatakan dia menentang.
Ada sesuatu yang saya tak tahu?
Kamu boleh pergi, Pengarah Yeo.
Ma–seong bertanya tentang hari kemalangannya.
Berapa lama lagi kita perlu duduk dan tunggu?
Kamu cakap dia mengalami masalah ingatan.
Ada perkara lain yang mengganggu kamu?
Saya rasa kita patut fokus pada perubahan status emosinya.
Perubahan status emosi?
Ya. Dia cakap yang dia asyik ingat seorang wanita.
Saya tak ambil berat pada mulanya.
Perasaan pada wanita ini memberi kesan pada otaknya.
Wanita?
Maksud awak wanita ini terlibat?
Bukan dia.
Bukan dia?
Jadi siapa?
Tiada jawapan. Sila...
– ...tinggalkan pesanan. – Apa?
–Helo? – Awak di mana?
Kenapa awak tak angkat? Di mana gambar–gambar itu?
– Datang sini sekarang. –Saya tak boleh.
Dia letak?
Kamu mengkhianati saya,...
...jadi kamu rasa kenapa kamu masih hidup?
Kamu fikir Ma–seong selamatkan kamu?
Saya sumpah saya tak beritahu dia tentang penglibatan puan.
Pastikan.
Sebab itulah saya biarkan kamu hidup.
Apa maksud puan?
Selepas kekecohan mesyuarat lembaga,...
...saya rasa Ma–seong semakin percayakan kamu...
...dan kamu dah beritahu dia segalanya.
Ma–seong dapat ingat semula tentang kemalangan.
Betulkah?
Saya tak tahu.
Kamu tak tahu?
Kamu dah singkirkan apa yang saya suruh?
Yang Woo–jin. Lupakan tentang Bahagian Perancangan.
Ini peluang awak untuk tinggal...
...di rumah impian awak, berbelanja sesuka hati.
Beritahu saya. Cuma perlukan satu perkataan.
Maafkan saya. Saya betul–betul tak tahu apa–apa.
Kesetiaan untuk anjing.
Awak fikir Ma–seong akan ingat awak?
Apa akan berlaku pada awak nanti?
Bum!
Saya akan menari untuk awak.
– Saya pandai menari. – Awak agak seksi.
Kenapa kamu tiba–tiba berhenti?
– Kamu mengumpat saya? – Kami tak berani.
Memang kompleks rendah diri.
Bagaimana Gi–bbeum ketika dia popular?
Kamu semua diamkan diri setiap kali dia datang?
Tak perlu. Kami cuma berseronok.
Macamlah sentiasa seronok.
Pasti dia tertekan kerana Kim Bum–soo juga.
Bagaimana dia hadapinya?
Dia lepaskan pada kami.
Kami marah bersamanya dan berborak hingga dia rasa lega.
Kami minum dan menyanyi juga.
– Kenapa tidak dengan saya? – Apa?
Kenapa tak berpihak dengan saya atau marah dia dengan saya?
Semua orang bercakap Gi–bbeum juga kuat marah.
Ada dua jenis "kuat marah".
Jenis Gi–bbeum dan awak.
– Apa perbezaannya? – Jenis Gi–bbeum...
...ialah amarah yang biasa.
Kami boleh betulkan selepas dia marah.
– Namun jenis awak... – Apa jenis saya?
Jika awak marah, kita seberang sungai dan tak pulang.
Tak boleh betulkan walaupun selepas mati.
Awak asyik bawakan baju buruk untuk dipakai.
Dia selalu buat begitu.
Kenapa dia tanya jika begitulah reaksi dia?
Saya minta maaf. Okey. Jumpa lagi.
– Ha–im. – Tak boleh.
Awak sangka apa saya akan cakap?
Dengan suara dan muka itu...
...dah 1,095 kali awak cakap awak mahu berhenti.
Ini kali ke–1,095 saya ulang jawapan saya.
Jangan berani berhenti. Awak akan jadi pengurus paling teruk.
Jadi...
– ...saya akan cakap tentang awak. – Apa?
Jika awak tak benarkan saya berhenti kali ini,...
...saya telefon kelab peminat, media sosial dan wartawan...
Buatlah.
Awak mahu saya buat?
Ya, buatlah.
Awak tetap tak boleh berhenti.
– Ha–im. – Beri saya air.
Okey.
"Penyendiri Yang Cintakan Saya"
Mereka sangat bencikan sayakah?
Ada sebanyak ini kedai tatu di kawasan itu?
Ada banyak di lorong.
Banyak yang dibuka dan ditutup sepanjang tiga tahun.
Awak pasti awak buat tatu hari itu?
Entahlah.
Apa gunanya mencari sedangkan hidup awak belum pasti?
Aduhai. Kenapa pakai cermin mata hitam?
Saya juga sensitif pada cahaya.
Awak suka tiru saya?
Sedarlah.
Tanggalkan. Berani awak?
Kenapa tak jawab panggilan saya tadi?
Awak menangis?
Tidak. Ada banyak habuk hari ini.
Ada banyak habuk, jadi awak jumpa mak cik saya?
– Ia ketara? – Mestilah.
Jangan khianati saya dua kali.
Saya tak pernah khianati orang dua kali.
Saya bukan keluarga atau kekasih awak.
Mak cik saya mahu tahu keadaan saya?
– Aduhai... – Kenapa pula sekarang?
Presiden mahu mengambil Kampung Penyembuhan dan saham awak.
Saya kasihankan awak.
Awak pura–pura kerana takut tak dapat sertai Bahagian Perancangan?
Jahatnya awak. Bukan begitu.
Saya mati jika awak bermasalah, jadi awak perlu sentiasa peka.
– Bertanggungjawab untuk saya. – Kenapa pula?
Jadi siapa akan jaga saya?
Awaklah. Jaga saya juga.
Beri saya surat itu.
Berapa surat yang awak simpan?
Joo Gi–bbeum.
Apa dah berlaku?
Awak di mana semalam?
Maaf. Awak risau? Tiba–tiba saya ada hal.
Mahu saya patahkan semua sendi Kim Bum–soo?
Tidak. Bukan salah dia saya tak menguji bakat untuk watak itu.
Bukan? Jadi kenapa awak tak menguji bakat?
Ada sesuatu yang lebih penting daripada uji bakat.
Apa semua ini?
Hadiah untuk Ma–seong.
Hadiah?
Ada masalah, betul?
Beritahu saya segalanya.
Sebenarnya...
– Jadi... – Gi–bbeum.
Saya dah agak saya telah disumpah.
– Kenapa? – Saya dah agak ia salah saya.
Kenapa?
Jangan menangis. Kenapa? Beritahu saya.
Bum–soo patut dibalut dengan kubis dan dibiarkan mereput.
Mahu saya jahit mulut dia?
Kenapa kemalangan Ma–seong salah awak?
Memang ia salah saya.
Jika kami tak jumpa hari itu...
Jika kami tak berjanji untuk berjumpa lagi...
Jika kami tak jatuh cinta...
Tiada apa akan berlaku pada dia.
Itu cuma takdir awak.
Ia juga takdir kamu berpisah dan berjumpa semula sekarang.
Takdir apa ini?
Awak tahu saya menghidap buasir, betul?
Awak akan menderita jika awak tak dapatkan bantuan.
Siapa yang tak sakit dalam dunia ini?
Jadi kenapa jika dia ada masalah ingatan? Bukannya itu membunuh.
Saya tahu.
Saya harap benda buruk tak berlaku...
...dan kami boleh atasinya.
Penyakit Ma–seong sesuai dengan rupanya. Ia agak romantik.
Romantik?
Bagaimana awak boleh bercakap tentang romantik? Awak dengar tak?
Fikirkanlah. Dia susah ingat benda lain...
...tapi dia ingat awak.
Katakanlah kamu bercium.
Itu saja yang dia akan fikirkan.
Awak patut mara lagi.
Itu saja yang dia boleh fikirkan dalam kepalanya.
Pasti bagus.
Ada lelaki lain dengan penyakit itu?
Orang yang ingat saya saja.
– Ran–ju. – Apa?
Awak keterlaluan.
– Ya. – Jangan cakap lagi dan minum.
Baiklah.
Saya mabuk lagi.
– Ran–ju, air. – Air?
Di sebelah awak.
Aduh, leher saya. Dah terkehel.
Hanya tiga botol mengembalikan alter ego bintang awak.
Ini air awak.
Berani awak? Di mana straw?
"Gangguan ingatan, lupa, ingat semula..."
Awak tak boleh buat begini pada saya.
Banyak yang saya tahu tentang awak.
Awak tak ingin tahu apa yang saya tahu?
Serahkan Kampung Penyembuhan, kuasa kamu...
...dan berhenti secara sukarela.
Kamu tak banyak masa pun.
Namun baguslah.
Sekejap saja kamu akan lupa hal ini.
Saya tak pesan apa–apa.
–Saya hantar Gi–bbeum. – Apa?
Kekasih awak di sini.
Boleh buka pintu?
–Benarkan kami masuk. –Benarkan kami masuk.
–Cepat. –Cepat.
Apa mereka buat ini? Mereka mabuk?
– Mari sini. – Di sini.
Besarnya rumah.
Mari lihat.
– Helo. – Helo.
Awak pakai kasut awak. Kenapa dia begini?
Alkohol bawa dia ke tiga tahun lepas.
Dia seorang bintang.
– Bintang? – Ya.
Hai.
Boleh kita berborak di dalam?
Maaf tapi awak tak boleh masuk.
– Kenapa? Ada apa di dalam? – Kita baru berjumpa.
Saya akan biarkan kamu berborak.
Saya akan tunggu di luar.
– Dia seorang bintang. – Bintang?
Berbual saja, jangan buat benda lain.
Hei, awak okey?
En. Penipu.
Awak tak patut minum. Masuk dulu.
Jangan goyangkan kepala. Ia sangat mengganggu.
Iringi saya.
Iringi awak?
Sebab awak bintang?
Okey, saya akan iringi awak. Mari.
Betul–betul.
Teruknya. Okey, betul–betul.
Ikut saya.
Berhenti.
– Ambil ini. – Apa itu?
Hadiah istimewa untuk peminat nombor satu saya.
– Hadiah daripada bintang. – Hadiah?
Jadi awak bintang yang melawat peminat untuk beri hadiah?
Bahagian kedua ialah pelukan.
Mari sini untuk pelukan tiga saat.
Satu saat. Dua...
Tiga saat. Selesai.
Tidak. Lanjutkan hadiah.
Saya cintakan awak, Gi–bbeum bintang saya.
Itu saja hadiah istimewa hari ini.
Tidur nyenyak.
Saya pergi dulu.
– Tak perlu temankan. Saya sibuk. – Awak mahu pergi?
Begitu saja?
Bolehkah dia pulang begitu?
Apa ini?
Comel.
Azimat gajah.
Gajah ingat orang yang ia jumpa bertahun–tahun lalu.
Ia tak pernah lupa sesuatu yang ia lihat sekali saja.
Ha–im, kopi awak.
Tiada berita pun. Awak tak muat naik apa–apa?
Saya tak sanggup.
Kenapa? Dedahkanlah tentang saya.
– Barulah saya hancurkan awak. – Apa maksud awak?
– Awak tak telefon pagi tadi? – Sudah.
– Apa semua ini? – Maaf.
– Teruklah. – Awak patut periksa.
Pelakon pembantu tak boleh datang sebab dia kemalangan.
Bagaimana dengan babak ini?
– Babak ini penting. – Jadi?
Semua dah bersedia. Apa awak akan buat tentang jadual?
Gong Ma–seong.
"Bulu"
Apa? Angin saya tak baik jadi...
Awak mahu berlakon, betul? Awak mahu satu watak?
Watak? Saya akan berterima kasih jika awak beri saya watak.
– Helo. – Helo.
Helo.
Hei, Bulu.
– Seong Gi–joon? – Ya.
Saya pelakon handalan Seong Gi–joon.
– Bersiap sedia. – Okey.
Ini skrip. Mari sini.
Okey.
Kita akan terus rakam.
Saya lebih suka lakonan kaedah.
– Pernah cuba itu? – Tentulah.
– Ya? – Ya.
– Saya tak pernah bercium. – Ya?
– Saya takut. – Jangan tipu.
Ada pertukaran skrip?
Kita baru dapat.
– Mereka perlu bercium. – Cium?
Cut!
Pengarah, angin saya tak baik. Tak perlu babak ini.
– Buang babak ini. – Apa? Awak akan buang?
Dia yang panggil Gi–joon, jadi kenapa dia marah?
– Saya dapat rasakan. – Apa?
Cinta ini akan berkembang.
Bulu!
Kenapa rosakkan sedangkan awak patut tolong? Buang babak itu?
– Awak tak pandai berlakon. – Saya menghayati watak.
– Cubalah. – Cuba apa?
"Pegang pipi gadis itu dan cium dengan lembut."
Hayatilah watak. Cuba buat.
Saya tak...
...rasa emosi itu.
Awak tak suka saya juga?
Saya tak boleh.
Presiden Kang dari TN telefon.
Bila janji temu dengan Gi–joon?
Sebenarnya, Presiden Kang...
...mahu janji temu dengan Pengarah Gong.
– Awak dah siasat? – Ya.
Ini dia.
"Butiran Joo Gi–bbeum"
"Saya tempah saiz yang betul, jadi mari pakai dengan bangga.
Baju kita yang unik."
Baju.
Mahu tonton wayang sebagai balasan untuk gajah?
Okey.
Selepas itu makan malam.
Tentulah perlu makan. Saya setuju.
Awakkah, Woo–jin?
Apa pula sekarang?
Presiden Gong mahu makan tengah hari dengan awak.
Presiden?
Aduhai.
Kamu dah kurus, Ma–seong.
Ada masalah?
Tidak. Tiada masalah.
Mak memang sayang dia, betul?
Kamu akan jumpa anak gadis Presiden Kang, Sung–hwa esok.
– Jumpa dia. – Saya dah cakap perasaan saya.
Untuk masa depan syarikat,...
...tiada apa lebih cekap daripada pengurusan keluarga.
Kita perlukan kenalan dalam industri.
Kita perlukan Presiden Kang dari Kumpulan TN.
Jika kamu tak suka idea ini, jumpa Sung–hwa dan...
...padankan dia dengan Gi–joon.
Kenapa dia patut buat begitu?
Kita perlukan perjanjian ini.
Saya akan buat apa yang mak cik mahu.
Saya akan jumpa dia.
Biar betul.
Kamu bersepakat menentang saya?
Mak jual anak untuk duit? Saya patut laporkan mak.
– Tutup mulut kamu dan makan. – Makan dengan mulut bertutup?
Mak malukan saya!
Budak itu!
Ya? Hollywood?
Ya. Semua orang di LA kenal Gilbert si pembantu penerbit.
Filem terbarunya ialah La La Land.
La La Land? Filem itu terkenal.
Orang sebegitu terkenal akan benarkan saya menguji bakat?
Bekerja di luar negara mungkin kelebihan untuk awak.
Tiada siapa berprasangka dan ia uji bakat buta.
Uji bakat buta?
Saya mahu cuba. Bila uji bakat itu?
– Esok. – Esok?
– Masa itu saja? – Ambillah peluang ini...
...sementara dia di Korea.
Esok agak susah.
Apa saya patut cakap?
Patutkah saya telefon?
Ya. Telefon saja dan beritahu dia.
Dia telefon saya?
– Helo? – Awak sedang buat apa?
Saya cuma...
Bagaimana dengan awak?
Saya cuma...
Jadi...
– Rancangan esok... – Rancangan esok...
Awak dulu.
Saya perlu jumpa cikgu Sa–rang esok.
Saya tak boleh pergi. Maaf.
Tidak. Saya pun ada mesyuarat penting esok.
Ya? Baguslah begitu.
Jadi kita jumpa lain kali. Terpaksalah.
Okey. Mari makan malam hari lain.
– Jumpa lagi. – Jumpa lagi.
Tidur nyenyak.
Apa yang paling penting ialah...
Adakah kerana dia dari luar negara?
Perjumpaan di padang golf?
Awak di sini untuk uji bakat Gilbert juga?
– Ya. – Awak tahu dia di mana?
Dia di sana.
– Secara semula jadi. – Itu dia?
Kenapa awak mahu berjumpa di sini?
Kita perlu bermain supaya awak tak lari hingga kita selesai.
Jika awak setuju untuk jumpa saya lagi, kita boleh ke tempat lain.
Tak mengapa.
Apabila kami ambil pelakon di Hollywood,...
...kamu rasa apa yang kami anggap paling penting?
– Pernah ke Hollywood? – Tidak.
Siapa ada pasport?
Saya rasa sangat kecewa.
Biar saya ringkaskan.
Ketika saya menjayakan "La La Land",...
...kamu rasa kenapa saya ambil Ryan Gosling?
Bukan kerana dia kacak. Dia nampak sangat biasa.
Namun dia bertenaga.
– Apa? Tenaga? – Ya, tenaga. Aura.
Kita semua bernafas.
Kita semua mengeluarkan tenaga ketika bernafas.
Ia datang dari perut dan mengalir secara semula jadi.
Itulah sumber tenaga kamu.
Kamu perlu kumpulkan tenaga dalam perut kamu.
Bagaimana? Begini.
Mari serap tenaga dari rumput hijau ini.
Bagaimana? Buat ini perlahan–lahan.
Sedut dan...
– Pa! – Pa!
– Secara semula jadi. Pa! – Pa!
– Bertenagalah.
Jika TN dan Sunwoo menjadi sekeluarga,...
...bukankah itu mengubah industri?
Ia hadiah terbaik untuk anak–anak kita.
Bukankah itu menghiburkan?
Saya tak boleh berkahwin untuk hiburan.
Saya paling benci...
...pewarisan harta.
Awak tak akan berkahwin dengan saya?
Itulah maksud saya dan awak baru faham?
Tidak, saya tak akan kahwini awak dan saya ada kekasih.
Tak mungkin. Awak cium seseorang di Oddball.
Awak bercinta dengan Joo Gi–bbeum?
Bagus sebab berita tersebar pantas, betul?
Nampaknya kita dah jelas tentang hubungan kita.
Disebabkan tugas, saya perlu tanya awak sesuatu.
– Bagaimana dengan Gi–joon? – Gi–joon?
Dia amat menjengkelkan.
Bagus. Dia suka wanita lebih tua.
Nampaknya Sunwoo dan TN tak akan berkeluarga.
Mari tamatkan permainan.
– Pa! – Pa!
Gadis kecil di belakang, sila ke depan.
– Awak lakukan dengan baik. – Terima kasih.
Kita akan adakan lawatan hari ini.
Saya mahu seseorang tempah motel.
– Awak pun boleh buat itu. – Apa?
Tak mungkin.
Kenapa?
– Apa awak buat ini? – Pengarah!
– Apa yang kita buat tadi? – Itu gurauan?
Gilbert si pembantu penerbit La La Land?
Saya tak boleh percaya apa yang baru berlaku.
Bukankah awak Gil Byung–tae?
– Gilbert nama Inggeris saya. – Hentikanlah.
– Jadi? Awak ambil Ryan Gosling? – Saya mahu.
Awak suruh Emma Stone buat apa kami buat tadi?
– Itu semua penipuan? – Dia sanggup buat begitu?
Awak rakam saya minum abu dan muat naik atas talian.
Awak tahu bagaimana hidup saya selepas itu?
– Gi–bbeum. – Apa?
– Awak semakin kuat. – Angkat tangan. Awak dihukum.
Angkat tangan. Awak bersalah!
Tak guna!
Awak buat apa di sini, Gi–bbeum?
– Apa? – Maafkan saya...
...saya suruh awak tempah motel.
Kami sedang berjanji temu buta.
Nampaknya kamu berdua curang.
Kenapa dengan motel itu?
– Ada salah faham. – Salah faham apa?
Ini sekolah adik awak?
Urusan penting awak ialah janji temu buta?
Ya, tapi itu tak sama seperti ini.
Ia sangat berbeza. Saya jumpa pengarah untuk uji bakat.
Kenapa jumpa dia di padang golf?
Kemudian, motel?
– Awak miang. – Apa? Miang?
Saya yang patut marah. Berani dia pergi?
Awak akan bersolek dan tak beli apa–apa lagi?
Saya tak suka apa–apa.
Bukannya awak tak suka apa–apa.
Namun awak tak mampu.
Saya kaya.
Selamat datang, puan.
Puan perlukan sesuatu?
Kamu Sa–rang?
Mak?
Saya nampak seperti mak kamu?
Saya rasa tidak.
Jadi kenapa panggil saya mak?
Saya selalu bayangkan mak saya cari saya.
Jadi saya tiba–tiba cakap sebelum saya boleh berfikir.
– Apa maksud kamu? – Aduhai.
Awak pakai bantuan pendengaran?
Saya tiba–tiba cakap. Ia terkeluar dari mulut saya.
– Saya tak akan ambil. – Ambillah.
Sebab awak cantik.
Saya tahu saya cantik.
Namun habislah saya jika saya ambil ini.
Saya dah kenyang.
Mahu saya buang?
Saya tak perlukannya.
Saya akan buang.
Jika awak akan buang...
...boleh saya ambil?
Tentulah.
– Saya dah pulang. – Ja–rang.
– Awak ada saudara kaya? – Tidak.
Ada orang tempah 100 ayam goreng setiap bulan atas nama awak.
– Atas nama saya? – Ya.
Siapa awak? Awak kenal saya?
– Awak Ja–rang? – Ya.
Duduklah. Tak mengapa, duduk.
Mendiang ayah saya...
...suka ayam yang awak hantar.
Saya rindu sangat dia dan amat berterima kasih.
Ayah awak suka ayam yang saya hantar?
Ya. Suka sangat.
– Bila dia meninggal? – Tahun lepas.
Saya bekerja di sini tiga bulan lepas.
Bulan lepas.
– Ada orang di rumah? – Ya.
"Gong Jin–yang"
Kenapa Presiden Sunwoo datang ke rumah saya?
Awak betul–betul tak tahu?
Atau awak dah biasa miskin hingga awak jual akal awak juga?
Saya tak pernah bayangkan keadaan sebegini.
Orang hidup dan bernafas di tempat sebegini?
Menakjubkan...
...dan mengejutkan.
Saya faham apa yang Gi–bbeum mahukan.
Dia buat sesuatu?
Saya dengar dia tak sedar diri...
...dan bercinta dengan Ma–seong.
Jelas dia mahukan duit.
– Bau apa ini? – "Kemiskinan...
...tak buat kita menangis.
"Miskin bermakna...
...membandingkan dengan orang yang tak miskin.
Kita cuma kekurangan satu benda dalam hidup.
Penjuru hati kita selalu kosong.
Sebab di situ perlu diisi dengan cinta.
– Saya... – Orang yang dilamun cinta...
...tak takut dengan kemiskinan.
Saya boleh nampak kemiskinan di seluruh rumah ini.
"Miskin" oleh Ahn Do–hyun.
Awak baru baca puisi?
Awak perempuan angkuh yang tak kenal kemiskinan.
– Perempuan angkuh? – Ya.
Awak tak tahu erti cinta.
Awak tak tahu betapa indahnya cinta.
Awak menyakiti anak–anak kita.
– Si bakhil tak guna. – Si bakhil tak guna?
– Lelaki tua... – Ya.
Okey. Keluar dari rumah busuk ini.
Keluar sekarang.
Anak bongsu awak hanya pentingkan mekap...
...dan anak lelaki awak akan mati kerana tiada kerja yang elok.
Serta anak gadis...
...yang berhutang berbilion dan akan mati sebelum dia berkahwin.
Ketiga–tiga anak awak tak normal.
– Apa? – Apa yang lebih mengarut...
...ialah si ayah tiada duit, kerja, rumah dan kaki botol.
Siapa yang cuma ada kemiskinan untuk diwariskan pada anaknya?
Itu lebih banyak daripada duit yang awak ada seumur hidup.
PIN kad itu ialah hari lahir anak gadis awak.
Gunakan hidup awak untuk anak–anak awak.
Puisi? Cinta?
Awak pernah lihat anak–anak awak senyum baru–baru ini?
Budak–budak senyum apabila mereka lihat duit.
Begitulah mereka.
Ambil ini.
Kenapa banyak sangat ayam?
Seorang pelanggan pelik datang dan entah kenapa...
Apa–apa pun, mari makan sebelum Gi–bbeum pulang.
Dahsyat. Betulkah ini?
Apa semua ini?
Ini? Seorang wanita kaya buang ia pada saya.
Dia buang alat solek?
Sa–rang, apa awak akan buat jika Gi–bbeum tahu?
Saya tak boleh tahu tentang apa?
Hei, kenapa dengan mekap ini?
Kenapa dengan ayam ini?
Kamu dapat dari mana?
Apa sedang berlaku, Sa–rang?
Saya jumpa dalam tong sampah. Bukan daripada sesiapa.
Siapa buang mekap ini?
Awak bukan pengemis. Kenapa awak ambil dari tong sampah?
Ada orang beri?
Daripada siapa? Pulangkan.
Kenapa saya tak boleh ambil?
– Wanita itu beri. – "Wanita"?
Siapa wanita itu dan kenapa dia beri?
Dia boleh beri jika dia mak saya.
– Apa? – Kawan saya dapat semua ini...
...ketika mereka masuk sekolah menengah.
Kenapa saya tiada mak?
Cuma saya tak pernah lihat rupa dia.
Saya tak pernah dapat panggil dia mak.
Hidup saya teruk. Pergilah!
Sa–rang. Hei.
– Ja–rang. – Apa?
Awak bekerja dan tak belajar?
Ya. Sebenarnya...
Saya boleh belajar dan bekerja juga.
Saya tak tahu mahu buat apa dengan kamu berdua.
Awak menangis?
Awak patut dipukul.
Saya suruh awak belajar, bukan hantar ayam ini.
Pergi cari ayah. Saya rasa ada orang lawat dia tadi.
Siapa yang lawat ayah?
Pilih perkhidmatan yang anda mahukan.
Masukkan jumlah yang anda mahukan.
Ayah.
Ayah buat apa di sini? Baliklah. Ayah dah makan?
Banyak yang ayah mahu berikan pada kamu semua.
Apa?
Ayah mahu bayar semula hutang kamu.
Ayah mahu Ja–rang berhenti bekerja separuh masa.
Ayah mahu beli baju baru untuk Sa–rang.
Serta belikan kasut baru untuk kamu semua.
– Ayah. – Ayah pemuisi kaki botol miskin.
Jika ayah lakukan saja,...
...ayah boleh buat semua itu untuk kamu.
Orang yang datang berjumpa ayah tadi...
Dia mak cik Ma–seong?
Ayah ambil sesuatu?
Apa ini? Sanggup ayah ambil?
Ia cukup untuk kita guna selama–lamanya.
Ia boleh buat kamu senyum.
Jika ayah ambil ini...
Apa ini?
– Apa dalam beg itu? – Bukan ayah punya.
– Lepaskan. – Biar saya lihat.
Ayah.
Disebabkan cinta.
Disebabkan cinta kamu.
Disebabkan benda yang dipanggil cinta itu.
Ayah.
– Awak dan Gi–bbeum bergaduh lagi? – Bukan begitu.
– Tolonglah. – Jangan sentuh apa–apa.
Helo?
– Awak di mana? – Di rumah.
– Awak masih marah? – Tidak.
Awak kedengaran marah.
Pulangkan mekap saya.
–Jangan pegang. –Wanita kaya itu tak perlukannya.
– Dia yang buang. – Apa masalah awak?
Kenapa ambil barang saya?
Si penipu sangat kejam.
Saya?
Kenapa saya kejam? Apa sedang berlaku?
Saya perlu keluar. Saya akan telefon awak nanti.
Dia ambil apa?
Wanita kaya?
Mak cik awak lawat keluarga Gi–bbeum?
Dia mampu buat begitu.
Pergi pejabat dan tinjau keadaan.
– Okey. – Turunkan saya di sini.
Saya akan seberang jalan dan naik teksi.
Apa yang mustahak sangat hingga mahu berjumpa saya di sini?
Kes tiga tahun lalu. Boleh awak siasat semula?
Kes Min Hyung–jun? Kenapa?
Kita perlu pastikan Gi–bbeum dapat balasan.
Gi–bbeum, saya harap awak jumpa orang yang benci awak!
Dia dibebaskan daripada tuduhan tiga tahun lalu.
Bukannya kerana dia tak bersalah.
Kita boleh buka semula kes dan pastikan dia bertanggungjawab.
Namun untuk buat begitu,...
...kita perlukan bukti baru.
Kita boleh cipta.
Jangan memaksa sangat.
Bagaimana jika ada saksi baru?
Memang ada saksi.
Ada? Siapa?
Telefon saya jika awak perlukan saya.
Dia nampak muka awak?
Ya.
Kami bertentangan mata.
Namun si dungu itu...
...tak akan ingat saya.
Tak akan.
Kim Bum–soo.
Kelajuan kehilangan ingatan awak...
...lebih sukar diramal daripada ingatan semula.
Dia mungkin nampak kuat tapi dia akan takut.
Doa Gong Ma–seong. Semoga ingatan buruk...
...akan hilang.
Ha–im tak telefon saya selepas mencium saya.
Awak mahu mengahwini saya?
Mereka akan dedahkan keadaan awak...
...dan singkirkan awak. Awak tahu?
Saya harap setiap hari seindah hari ini.